Koku sarmış sokağı
Ağrılar döküldü göz bebeklerime
Nefes ağır ve kuru
Yer çekiminde ayakta durmaktan yorgun,
Milyonlarca beni taşımaktan üzgün
Bedenim ağlıyor karanlıkta.
Geçen bir zaman,
O da benden almış cesareti
“Çevirelim” diyor
“Bir tur daha”
Son bir tur için izin aldım annemden
AkÅŸama taze fasulye
Geç kalırsam üzülecek,
Belki hiç gitmesem..
Çağıracak sokaktan
İçimdeki ses ağrıları bitirecek,
Eve yürürken takılmasa ayaklarım
Çakıl taşlarına, evin basamaklarına..
Ne ister ki insan daha.
Ağlamaklı oldu göz bebeklerim,
Nefes daha bi’ gerçek
Zamanlamalarla çözünmüşüz suda
Kırdığımda zırhımı ilk iş,
Bedenimi salacağım karanlığa.
Gerisi allah kerim.
