Sövgü
Sabah olmuÅŸ.
Görmedim.Şiddetle darbe alan her insan
İlk önce gözlerini kapar.
“Ah!”, “Ahi!”, “Aua!”, “Ouille!”, “Ouch!”
Kendi dilinde haykırır,
Ama ilk gözlerini kapar!
Acıyı tanımlamak için,
Bütün dış öğeleri dışlar beyin.
Acıdan korkmamak için onu tanır!
Sabah olmuÅŸ,
Görmedim.
Benim gözlerim korkudan kapalı.
Bilmiyorum bu acıyı.
Tanımıyorum.
Tadım yok, keyfim kaçık!
Açmıyorum gözlerimi,
Güneşin bulutları aydınlatmasına inat.
Yağmur yağıyor.
Görmedim, duydum.
Kulaklarım açık kaldı, sen bir haber ver diye.
Bu acıyı tanımıyorum,
Toparlayamıyorum,
Gözlerim kapalı,
Sövüyorum!
