Aklıma ilk gelenler (Kaç olsa boş)*

Ben uzun zamandır böyle üşümedim..

Dışarıda belime kadar kar varken,
Ankara’nın, Salzburg’un ayazı yüzümü tokatlarken bile.
Ãœzerimdeki kazakla,
Öylece dışarı çıkar gibi seviyorken seni..
Bir anda geldi,
Ãœrperme..

Ben böyle üşümedim yıllardır.

Soğuğun lüzumunu sormazken
Kalbimin tamamını pamuklarla sarmış
Ellerine teslim etmiÅŸ, yoluma koÅŸarken
En içimde yaşadığım her noktada
Elinin yüzümü okşayışına hasret kaldığımda
Beklemedim, bilemedim,
Bilmek istemedim
Böyle üşündüğünü
Hatırlamak istemedim..

Ben yılardır böyle üşümedim..

Ben ilk seviyor bulunduğum günü milad almışken
Aşık günlerimin hiçbirinde üşümediğimi
Farkedemedim

Bilmediğim duygularım topraklarının soğunu
Almayı beklemeden gelmişim
Öylece..

Tenimin her yanıyla isterken seni
Bir çift anlamsız gözden gelen hava dalgasının
Bu kadar yağışlı olduğunu bilmeden
Havaya bakmadan, yalnız önüme bakarak yaşadığım günlerde
Ben ilk kez üşüyorum

Ben ilk kez senden üşüyorum..
Yapma,
Güneşine güvendiğim
Paltosuz günlerimde
Üşütme beni,
Sar.

Çok
Fenaymış..