(*)
Yalnız olmadığımı sandığım
Zamanlardan geldim yanına
Yalnızlığı, aşkı, içimi, kendimi
Yanlış anladığım zamanlarımdan.
EÅŸikleri altlarda tutmak zorunda olduÄŸumu,
TertemizliÄŸin neye benzediÄŸini bildiÄŸimi,
Hoşumunsa gidilebilecek bir yer olduğunu sandığım,
Ama kalbimin tam ortasında,
İçeride
Benim de sığınabileceğim,
Ve gelinebilecek bir hoşumun varlığından habersiz
Zamanlardan.
Senin üzerimdeki bu etkini bilmez
Zamanlardan geldim,
Seni bile bile,
Asıl hasreti bilemediğim yanlarına çektiğimi
Farketmez zamanlardan.
Bir bakışın kopuşunu,
Zamansız düşlere bağladığım,
Üzgün bir yüzü anca kendimden bildiğim,
Sadakata inancımda kimsenin emeğinin olamadığı,
Bilmez, görmez, duymaz zamanlarımdan
Yanına geldim.
Yüzünün güniçine her duyarlılığını görüp,
Zamanla nasıl değiştiğini görememek için.
(*)
İlk kez hayatımda,
Ölümden korktum.
Seni böyle tanıyalı
İlk ve senin yüzünden
Hayatta yapılacak çok şey var
Çok anı var daha yaşanacak,
Çok gökyüzü var altına kaçılacak,
Çok zaman, çok gün, çok saat.
Çok saniye var seni göreceğim.
İlk kez ölüm soğuk geldi bana.
İlk kez gitmemem için bir nedenim var
İlk kez kendimi daha ağır, daha yaşanası
Daha orda hissediyorum.
İlk ve senin yüzünden
Kendimi burda olmaktan men edesim var
Ä°lk kez.
Çok şehrin çok havası var
Daha ciÄŸerlerimize dolacak
Çok güneşin altında daha ıslanacağız.
Çok birlikte göreceğimiz ay tutulmaları olacak
Yalnızlığın çok da vazgeçilmez olacağına çok zaman kafa yoracağız daha
İlk kez yalnız bir ölümü düşünemedim
İlk kez hayat beni bu kadar içine çekti
En çekilecek zamanlarına inat edercesine..
Ä°lk kez kendime geldiÄŸimde birini daha buldum orda
İlk kez ve senin yüzünden
Çok daha fazla uzak hissediyorum kendimi şimdi,
Çok daha yanında.
Çok daha kendimden uzağım şimdi
Çok fazla ve ilk
Senin yüzünden.
Çok.
