TeÄŸet
 (*)
Biz teğet geçtik hayatlarımızdan,
Beklediğimiz şeyler o kadar kolay çıkmış ki önümüze,
Hep başka şeyler aramışız..
Birbirimizin farkına,
En imkansız zamanlarda vardık.
Gözlerimizin en doygun,
Kalplerimizin en gerçekçi zamanlarında.
Kendimizin farkına,
Diğer aşklarımızın hayatlarından vardık
Ve bir şey anladık
Biz teğet geçtik hayatlarımızdan.
Åžimdi ise;
Görünce bir öpücük,
Gecesine bir uyku bozukluÄŸu,
BiteceÄŸini bile bile.
Doyumsuz bir özlem ile
Birbirimizin farkına vardık
Bunca beraber geçen yılın ardından.
Bir gecikme veya
Bir şanssızlıktık birbirimize,
Hayatımız boyu sürecek,
Ve yalnızlığımıza vurulacak
Bir sebep dahaydık.
Bir sevgiydik,
Ä°mrenilecek,
Ama nedense,
Teğet geçtik birbirimizin hayatlarından..
Sevdiklerimizde birbirlerimizi aradık,
Her kalp yaramızda bulduk birbirimizden
Bir parçayı,
Buna raÄŸmen en olmayacak zamanda,
Farkına vardık kendimizin,
Aslen ne istediÄŸini.
Ucu olmayacak bir aÅŸk olacakken,
Bir geceye sığdırdık birbirimizi.
İki teğetin arasındaki rüzgar kadar,
Şans tanıyabildik birbirimize.
BiteceÄŸini bile bile.
Bir gece ve bir ömür olduk,
Bir kalp ama iki hayat olduk
Birbirimize,
Fark ettiklerimizi geç gösterecek kadar.
İkimiz için de umut olduk artık,
Bir gecenin tekrarı için.
Kalplerimizin bir daha sevişebilmesi için
Heyecan olduk,
Birbirimize.
Ellerimiz için gecikmiş bir heyecan iken,
Rüyalarımız için önceden bulunmuş,
Ve deÄŸer bilmez bir maden olduk
Pişmanlık olduk birbirimize,
Ve geçmişi hatırlamak istememek için
Bahaneler olduk kendi içimize.
Teğet geçtik,
Ve ağladık birbirimize,
Her gördüğümüzde.
